Wekelijks begeleid ik gemiddeld 25 mensen. Ik ben een bofkont. Als mensenmens met mensen optrekken. Mensen die soms struggelen. Met God, zichzelf, de mensen om hen heen. Of gewoon iemand nodig hebben die even meekijkt. Mee oploopt. Ik probeer perspectieven te verbreden. Van betekenis te zijn. En eerlijk is eerlijk: dat lukt me aardig. Juist dankzij die mensen die ik wekelijks ontmoet. De ervaring met hen draagt bij aan kennis en inzicht. En elke dag leer ik. Bij én af. Elk traject is weer anders. Omdat elk persoon uniek is. Er loopt geen tweede exemplaar rond. Ik kom mensen tegen die te hard werken. Te veel hun best doen. Streng zijn voor zichzelf. De benen uit hun lijf lopen. Zichzelf over de klink jagen. Soms kan ik wel janken. Zitten er fantastische mensen tegenover mij. Maar ze zien niet hoe fantastisch ze zijn. Je hoeft niet buiten je schoenen te gaan lopen. Maar een gezond beeld van jezelf. Dat is helpend. Geeft doorgaans rust. Dan kom je op adem. Sta je even stil. Ontdekken hoe uniek je bent. En mag je leren. Te ontspannen. Een weg vinden met je eigen aardigheden. En daar mag ik getuige van zijn. Een bescheiden bijdrage aan leveren. Mensen zien groeien. Opbloeien. En dan weer in vertrouwen laten gaan. Ik ben een gezegend mens. Een geluksvogel. Met recht: een bofkont.
Home »
